0

B12 producten

5 de vitamine B12 in eieren wordt echter slecht opgenomen vanwege de aanwezigheid van vitamine B12-bindende eiwitten in eiwit en eierdooier. 5 toen er nog geen B12-supplementen bestonden werd lever of leverextract gebruikt bij mensen met een B12-tekort. Meer dan de helft van de algen en wieren bevat vitamine B12, waarschijnlijk door in symbiose te leven met B12-producerende bacteriën. 6 Een bepaalde soort eetbaar Japans zeewier ( nori ) bevat zelfs evenveel vitamine B12 als lever 6 en heeft voorkomen dat vitamine B12-deficiëntie optrad bij veganisten. 7 Sommige plantaardige voedingsmiddelen bevatten toegevoegde vitamine B12, zoals Marmite en diverse producten voor vegetariërs en veganisten. In de verenigde Staten zijn ontbijtgranen waaraan b-vitaminen zijn toegevoegd een belangrijke bron van vitamine B12. 7 In sommige voedingsmiddelen die besmet zijn met of gefermenteerd zijn door bacteriën, bijvoorbeeld groene thee, tempé en Thaise vissaus, is vitamine B12 gevonden, 7 hoewel die een lage affiniteit heeft met intrinsieke factor, waardoor hij slecht geabsorbeerd wordt. Soms wordt beweerd dat gist of gistextracten B12 bevatten maar dat is niet het geval. 8 veel B12-pillen zijn gemaakt van gist waarin kunstmatig B12 is toegevoegd. Pure gist bevat van nature echter geen B12. De biologische beschikbaarheid van vitamine B12 bij de mens hangt af van het gastrointestinale absorptievermogen van een individu. Zoals eerder uiteengezet, is de vitamine B12-absorptie complex en verandert in negatieve zin met stijgende leeftijd. Meestal wordt ervan uitgegaan dat 1,5 tot 2,0 microgram synthetische vitamine B12 de cobalamine-receptoren in het ileum verzadigt, maar andere studies hebben een hogere absorptiegraad gevonden.

b12 producten

Vitamine B12 tekort: de 18 krachtigste voedingsmiddelen

Cobalamines zijn cofactoren van enzymen in anaerobe sulfaat- reducerende bacteriën, die gechloreerde alifatische en aromatische koolwaterstoffen omzetten. Vitamine lange B12 wordt uitsluitend geproduceerd door enkele bacteriën, 3 zoals Propionibacterium shermanii. 4 Vitamine B12-behoeftige organismen kunnen aan hun behoefte komen door met deze bacteriën in symbiose te leven, of door zich te voeden met bronnen van vitamine-B12. De meeste herkauwers dragen vitamine B12-producerende bacteriën bij zich en absorberen vervolgens hun productie. Ook in de menselijke darm komen bacteriën voor die b12 produceren. Deze bacteriën bevinden zich echter in een deel van de darmen waar de vitamine B12 niet meer kan worden opgenomen. Daarom zijn mensen afhankelijk van een externe bron van B12. Andere bronnen van B12 zijn met name de lever van dieren en uitwerpselen. Voedselbronnen van vitamine B12 bewerken Er zijn nauwelijks natuurlijk voorkomende bioactieve vormen van vitamine B12 uit plantaardige bronnen. Rijke bronnen zijn dierlijke voedingsmiddelen zoals melk, melkproducten, vlees en vleeswaren en eieren. De vitamine B12 in schapenvlees, kippenvlees en vis wordt even goed opgenomen als kristallijne vitamine B12 als supplement.

b12 producten

Daarmee is vitamine B12 essentieel voor de synthese van dna en voor cellulaire energieproductie. Een andere functie van cobalamine is het stimuleren van de vorming van myeline. Dit eiwit omhult de zenuwuitlopers waardoor de impulsgeleiding van de zenuw wordt versneld. Methylcobalamine fungeert daarnaast ook als cofactor in het enzym L-methyl-malonyl-coa-mutase, een enzym uit de enzymgroep van de isomerasen. Een tekort aan cobalamine leidt tot een defect in de reactie die door deze mutase wordt gekatalyseerd. Daardoor hoopt L-methyl-malonyl-coa mutase zich op in de cellen. De ophoping van deze mutase wordt verantwoordelijk geacht voor neurologische defecten. Methylcorrinoïdes, waaronder methylcobalamine, zijn cofactoren van enzymen die de kooldioxidebinding katalyseren in anaerobe, acetaatvormende bacteriën en in methaanvormende archaea.

Vitamine, b12 (cobalamine) voedingscentrum

B-complex - producten - dagravit

De vitamine B12 die wordt uitgescheiden via de ontlasting bestaat uit niet-geabsorbeerde vitamine B12 uit de galvloeistof, uit darmcellen en uit vitamine B12 die door darmbacteriën is geproduceerd. De hoeveelheid vitamine B12 die geabsorbeerd wordt neemt toe met de hoeveelheid die ingenomen wordt, maar het percentage neemt af met toenemende doses. Van een voedingssupplement met 1 microgram vitamine B12 wordt 50 opgenomen, van een dosering van 5 microgram wordt 20 opgenomen en slechts 5 van een dosering van 25 microgram. Er lijkt dus verzadiging op te treden van het (actieve) transportmechanisme, maar binnen 4 tot 6 uur is de absorptiecapaciteit weer op het uitgangsniveau teruggekeerd, waardoor een nieuwe dosering weer efficiënt kan worden opgenomen. Circa een procent van een ingenomen hoge dosering (1000 microgram) die in sommige voedingssupplementen aanwezig is, kan passief worden opgenomen, zelfs zonder intrinsieke factor of receptoren in de darm. Vitamine B12 uit voedingssupplementen is ook beter biologisch beschikbaar omdat het niet van voedingseiwit hoeft te worden losgemaakt. De schillingtest was de klassieke procedure voor het bepalen van de absorptie van vitamine B12, maar wordt nu zelden meer gebruikt. Er is geen echte vervanger, daarom zijn hair er een aantal individuele bepalingen nodig voor het bepalen van de oorzaak van een vitamine B12-deficiëntie. Testen om atrofische gastritis te bepalen, een veelvoorkomende oorzaak van vitamine B12- malabsorptie, zijn bijvoorbeeld gastroscopie of het bepalen van de serumwaarden van gastrine en pepsinogeen. Cobalamines zijn cofactoren van verschillende enzymen en voeren zo hun biologische rol uit: Methylcobalamine is cofactor in het enzym methioninesynthase. Dit enzym draagt de methylgroep van foliumzuur (5-methyltetrahydrofolaat) over op homocysteïne waardoor methionine wordt gemaakt, een aminozuur dat essentieel is voor de dna synthese. Een tekort aan cobalamine (vitamine B12) belemmert sneldelende cellen in hun aanmaak van dna.

Tc met aangehechte cobalamine wordt ook wel holo-transcobalamine (holo-tc) genoemd. Specifieke membraanreceptoren op de doelcellen binden dit holo-transcobalamine en nemen het via endocytose. Uitsluitend aan transcobalamine gebonden vitamine B12 is beschikbaar voor lichaamscellen. Holo-tc is dus de fractie van het serum-B12 dat daadwerkelijk de lichaamscellen binnen kan komen. In de lysosomen van de doelcellen wordt dit complex afgebroken, waarna vrij cobalamine wordt uitgescheiden en omgezet in de twee metabolisch actieve vormen: methylcobalamine in het cytosol en adenosylcobalamine in de mitochondria. 2 Cobalamine is zeer sterk gebonden aan elk van de twee transporteiwitten. De dissociatieconstante Kd is voor deze de eiwit-cobalaminecomplexen erg klein: 1015. Om deze reden moet telkens bij het vrijkomen van cobalamine, het transporteiwit worden afgebroken. Vitamine B12 wordt uitgescheiden in de gal en vervolgens opnieuw geabsorbeerd via de enterohepatische cyclus door specifieke receptoren in het ileum. Om deze reden ontwikkelen mensen die geen of onvoldoende intrinsieke factor aanmaken sneller dan normaal een vitamine B12-deficiëntie.

Vitamine B12 hydroxocobalamine

Dit is een glycoproteïne gemaakt in de pariëtale cellen in de maagwand. Het complex wordt vervolgens opgenomen in het laatste stuk van de dunne darm ( distale ileum ) door specifieke receptoren. Bij dit proces is calcium nodig. In de enterocyten wordt intrinsieke factor afgebroken en het vrije cobalamine bindt daar aan transcobalamine. Dit wordt vervolgens in het plasma uitgescheiden. 2 Plasmavitamine B12 is gebonden aan twee eiwitten: Haptocorrine physalis : Het grootste deel (circa 80) is in het bloed gebonden aan haptocorrine. Haptocorrine is een vrijwel volledig verzadigd vitamine B12 bindend glycoproteïne, dat het grootste deel (circa 80) van het plasmavitamine B12 bindt. De binding van vitamine B12 aan haptocorrine leidt niet tot opname in lichaamscellen. Transcobalamine : Ongeveer 20 van de vitamine in de bloedcirculatie is gebonden aan transcobalamine, wat het actieve transporteiwit voor vitamine B12. Dit eiwit transporteert het vitamine naar alle lichaamscellen. b12 producten

Ook de conversie in het lichaam van elke vorm van B12 gebeurt via het methylcobalamine of 5'-deoxyadenosylcobalamine. Deze laatste 2 vormen zijn actief betrokken in het endogeen metabolisme. Methylcobalamine en 5'-deoxyadenosylcobalamine worden beschouwd als de natuurlijke afgeleiden van vitamine B12. De covalente c-co-verbinding in bijvoorbeeld methylcobalamine is een van de eerste voorbeelden van koolstof-metaalverbindingen blauwe die ontdekt zijn in de natuur. Alle vier de verbindingen tussen kobalt en de (stikstofgroepen van de) corrinemoleculen moeten gemaakt worden door bacteriën. Als deze verbindingen zijn gelegd, heeft het lichaam slechts een bescheiden capaciteit om vitamine B12 in een van de andere vormen van B12 om te zetten. Absorptie en transport bij zoogdieren bewerken zoogdieren hebben een complexe manier ontwikkeld voor de absorptie, het transport en de cellulaire opname van cobalamines, waarbij drie bindingseiwitten een rol spelen: haptocorrine, intrinsieke factor en transcobalamine. Cobalamine wordt in de maag vrijgemaakt van de omhullende eiwitten uit het voedsel door de werking van maagzuur en enzymen. Vervolgens vormt het vrije cobalamine een complex met haptocorrine, een eiwit geproduceerd door de speekselklieren, en wordt het naar de twaalfvingerige darm (duodenum) vervoerd. 2 Aldaar verbreken proteaseenzymen uit de alvleesklier triggers de verbinding met het haptocorrine, waarna cobalamine met intrinsieke factor bindt.

Vitamine b12 1000 mcg zuigtabletten met de biologisch

De structuur van cobalamines is gebaseerd op twee karakteristieke componenten: een corrinering, die vergelijkbaar is met de porfyrinering in heem, chlorofyl en cytochroom. Het centrale metaalion hierin is kobalt. Het kobalt is zeer sterk gebonden aan de corrinering en kan eigenlijk alleen maar door vernietiging van de ringstructuur daaruit losgemaakt worden. Een ribonucleotide (5,6 vier van de zes coördinatieposities van het wormen centrale kobaltatoom worden bezet door de corrinering en een vijfde door een dimethylbenzimidazolgroep. De laatste van de 6 coördinatieposities van het centrale kobaltatoom is veel minder sterk aan het kobalt gebonden (met een r van restgroep aangegeven) en door daar verschillende liganden te binden kunnen verschillende vormen van vitamine B12 ontstaan. Deze vorm van vitamine B12 wordt cyanocobalamine genoemd. Cyanocobalamine komt normaal gesproken niet in de natuur voor, maar wordt gebruikt in vele farmaceutische producten en in voedingssupplementen vanwege de stabiliteit en de lage kosten. In het lichaam kan het worden omgezet in de metabolisch actieve vormen van vitamine B12: methylcobalamine en adenosylcobalamine, waarbij cyanide vrijkomt (zij het in minieme hoeveelheden). Een hydroxylgroep : hydroxocobalamine deze vorm wordt vaak gebruikt voor intramusculaire injecties. Een methylgroep : methylcobalamine 5'deoxyadenosine (adenine op ribose ook wel bekend als adenosylcobalamine, dibencoside, cobamide of coenzyme B12. In de lichaamscellen komen cobalamines in de mitochondriën vooral als 5'-desoxyadenosylcobalamine (coenzym B12) voor, in het cytosol daarentegen overwegend als methylcobalamine. In voeding komt vitamine B12 meestal voor gebonden aan een eiwit in de methyl of 5'deoxyadenosylvorm.

b12 producten

Intrinsieke factor bleek nodig voor het faciliteren van de "extrinsieke factor wat later vitamine B12 bleek te zijn. De isolering van de eigenlijke werkzame stof, vitamine B12 (als cyanocobalamine in kristallijne vorm vond pas in 1948 plaats. Dit gebeurde onafhankelijk van elkaar door twee onderzoeksteams: een team rondom de Amerikaanse biochemicus Karl August Folkers en kort daarna ook een Brits onderzoeksteam rondom de chemicus appelazijn Ernest tegen Lester Smith. In 1955 kon de Britse biochemicus Dorothy Crowfoot Hodgkin met hulp van röntgenkristallografie de moleculaire structuur van vitamine B12 ophelderen, waarvoor zij in 1964 de nobelprijs voor Scheikunde kreeg toegekend. De synthese van vitamine b bereikt door onderzoekers rondom Albert Eschenmoser en Robert Burns woodward. Dit was een project waar meer dan 100 wetenschappers gedurende 11 jaar aan meegewerkt hebben. Nog steeds geldt vitamine B12 als een van de grootste ooit in een laboratorium totaalgesynthetiseerde moleculen. In deze periode werd ontdekt dat cyanocobalamine een artefact is, dat door de gebruikte isolatiemethode uit lever was ontstaan. De biologisch actieve vormen van vitamine B12 bleken cobalamine, adenosylcobalamine (preciezer 5-deoxy-5-adenosylcobalamine) en methylcobalamine te zijn. In 2007 hebben onderzoekers van het mit en van de harvard Medical School de syntheseroute van vitamine B12 door micro-organismen opgehelderd. 1 Cobalamines vormen een groep van macrocyclische organometaalverbindingen met een enkelvoudig, tweevoudig- of drievoudig positief geladen kobaltion.

Vitamine B12 (cobalamine) voedingscentrum

Cobalamines, ook wel vitamine B12 of extrinsieke factor genoemd, vormen een groep van macrocyclische organometaalverbindingen met een enkelvoudig, tweevoudig of drievoudig positief geladen kobalt ion. Het zijn de enige bekende natuurlijk voorkomende kobalthoudende verbindingen in de natuur. Cobalamine werd in 1926 ontdekt en het werd geïsoleerd uit lever. Cobalamines kunnen een aantal vormen aannemen, waaronder cyano, methyl, deoxyadenosyl - en hydroxy -cobalamine. Alle vormen van cobalamine kunnen worden omgezet in de methyl- of 5-deoxyadenosyl-vormen die nodig zijn als cofactoren van een aantal belangrijke enzymen. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voor volwassenen is (in Nederland) 2,8 microgram per dag. Inhoud, het oorspronkelijke onderzoek naar deze vitamine begon in 1824 met een beschrijving van een fatale bloedarmoede, destijds Addisonse anemie toni of de ziekte van Addison-biermer genoemd, door, thomas Addison en, michael Anton biermer (en andere auteurs). Tegenwoordig is deze ziekte bekend als pernicieuze anemie met vitamine B12-tekort. In het begin van de jaren twintig van de 20e eeuw ontdekte de Amerikaanse patholoog, george Whipple dat honden die aan pernicieuze anemie leden, konden genezen van deze anders dodelijke aandoening door hen rauwe lever te voeren. De zoektocht naar de voor dit effect verantwoordelijke stoffen leidde in 1926 tot de beschrijving van een ook bij mensen werkzame " antipernicieuze factor " door twee amerikaanse artsen george minot en William Murphy, die daarvoor in 1934 samen met Whipple de nobelprijs voor Fysiologie. William Bosworth Castle ontdekte vervolgens een intrinsieke factor die, indien afwezig, pernicieuze anemie veroorzaakt.

B12 producten
Rated 4/5 based on 864 reviews
SHARE

b12 producten Ynomip, Wed, May, 23, 2018

80 ga naar pagina, deze producten of leveranciersresultaten zijn vertaald voor uw gemak met behulp van vertaaltools. Als u een suggestie heeft over de resultaten van onze vertaling kunt u mailen, help ons te verbeteren. Alle product- en leveranciersinformatie in de ta(a)l(en) anders dan het Engels die zijn weergegeven op deze pagina is informatie van m automatisch vertaald door de taal-vertaaltool. Als u een vraag of suggestie heeft over de kwaliteit van de automatische vertaling, kunt u mailen naar (e-mailadres).

b12 producten Dutuf, Wed, May, 23, 2018

Previous next pagina: 1/80, min. Bestelling: ok, tonen als: Valutavoorkeur usd us ruraud au eur inr. Uah y mxn idr rp try tl?

Voeg een reactie

Jouw naam:


Commentaar:
Code van afbeelding: